ერთი მეტად საჭირბოროტო თემა უნდა ჩამოვაგდო:
კინოფილმი
"რაც ყველაზე ძალიან გიყვარს"
"ეს სად მივდივართ" თუ "ახალი სიტყვა ქართულ კინემატოგრაფში" ?

მე პირადად ვთვლი რომ არც ერთი და არც მეორე, მაგრამ ქართველებს ასეთი კარგი ხარისხის ფილმი ჯერ არ გადაგვიღია.. ფილმში ყველაფერი თავის ადგილზეა, რაც ყველაზე კარგია ყველა საუნდტრეკი ქართველების მიერაა შექმნილი (თუმცა სულაც არ ეტყობა ეთნიკური ნიშან-თვისება რაიმე).. იუმორიც ნორმალურია, ამავე ჯგუფის მიერ გაკეთებული სერიალებისგან განსხვავებით (ჩიფსების თაობა, ჩვენი ოფისი, მესამე თაობა) ამ ფილმზე ძაიან ბევრი ვიცინე მართლაც..
კინოთეატრში ნეგატიური განწყობით მივედი და ძალიან ნასიამოვნები გამოვედი.. იმედი ჩამესახა რომ ჯერ კიდევ არ დაღუპულა ქართული კინო.. რა თქმა უნდა აქ არანაირ შედევრობაზე ლაპარაკი არაა.. ბოლო წლებში იყო რამდენიმე კარგი ფილმი, მაგრამ ბოლოსდაბოლოს პაპსამაც უნდა იარსებოს.. ჩვენ კი ფინანსური თუ ტექნიკური პრობლემების გამო ყოველთვის რაღAც ხერხებით ვამართლებთ ქართულ ფილმს.. ცუდი კამერაა - ასე იყო ჩაფიქრებული, რეალობასთან აახლოვებს.. ეფექტები არაა ფილმში - ეს რეალისტური სურათია, ეფექტი არაა საჭირო.. საშინელი ხარისხი და მუსიკა - ეს დროის გამოძახილია.. და კიდევ ათასი ასეთი გამართლება არსებობს.. ამ ფილმმა კი ასეთი დაუკმაყოფილებლობის გრძნობა არ დამიტოვა..
თანამედროვეობაზე კარგად მორგებული ნაწარმია.. ეფექტებით, კარგი ხარისხით, ნორმალური მუსიკით.. მოკლედ ეს ის შემთხვევაა როცა ადამიანი ხარობ, რომ პაპსამ ამოქაჩა

თქვენი აზრიც მაინტერესებს..