ციტატა(Lao Zi @ Jul 5 2010, 08:24 PM)

ციტატა
ბოლოს როგოორ?
ვცდები????
მოკლედ, აი მოვრჩი. (კიდევ კარგი მოვასწარი, თორემ, ხვალ მივდივარ და ვეღარც შემოვიდოდი).
ეხლა მივხვდი დათამ რატომ თქვა წაიკითხე მემგონი სხვა წიგნის შინაარსი მოგიყვაო

ბატონო ლაო ძი, თქვენ ან ნამეტანი ზერელედ წაიკითხეთ, ან რაღაც სწორად არ გახსოვთ.
ჩემი აზრი ამ მოთხრობასთან დაკავშირებით ასეთია და დათაც მემგონი მაგას გულისხმობდა.
ქალმა, ნუცამ, მთელი ცხოვრება ღალატში გაატარა.
ბოლოს მაინც ვერ უღალატაო ეს საერთოდ ვერ გავიგე.
ბოლოს ქმართან არ მიდის, იგი ხინველთან მიდის (ნუ მივა თუ არა ეგ აღარ ჩანს

).
მოკლედ აქ მთავარი ის იყო რომ ნუცა მთელი ცხოვრება, (რაც ქმართან გაატარა) ღალატობდა მას. ფიზიკურად არა, თუმცა სულ სხვა ადამიანი უყვარდა.
ხანიკაძის ცოლი იყო და სულ სხვა უყვარდა.
თან მხოლოდ ქმარს არ ღალატობდა.
გაუცნობიერებლად უღალატა მეგობარს.
დაღუპა შვილის მომავალი.
ავტორი ეუბნება:
"სხვის სახლში მდგმურად როდემდე გაძლებ. სადაც ქირას თვეში ერთხელ ხელის ჭუჭყით კი არა, ყოველდღე სხეულით იხდი. შერყვნილი სახლის საფასურად"...
"არაა ღალატი ის, რომ ხანიკაძის სახლში გეძინა და ხინველის სახლში გეღვიძა?"რაც შეეხება თვითონ მოთხრობას, დიდი არაფერია. მეტს ველოდი რატომღაც. თან ცოტა გაწელილია.